Historia Rosji

CZAS DUMY

brukarstwo

W dniu 11 grudnia 1905 zmodyfikowano ordynację wyborczą, wprowadzając skomplikowany system głosowania, który pozbawiał prawa wybor-czego kilka grup ludności, między innymi kobiety, młodych ludzi poniżej 25 roku życia, osoby pełniące służbę wojskową oraz nie mające stałego miejsca pobytu. Ordynacja wyborcza faworyzowała klasy posiadające i bogatszych kupców. Podczas gdy szlachta wybierała jednego delegata na 2 rys. osób, robotnicy - jednego na 90 tys. W dodatku, gdy tylko reżim zebrał siły po niedawnej fali anarchii, wzniósł między nową Dumą a monarchią zaporę, którą był manifest z lutego 1906 r. stanowiący, że uchwalone przez Dumę ustawy muszą być przyjęte przez Radę Państwa. I Duma. wybrana w marcu-kwietniu 1906 r., zapewniła przewagę głosów Partii Konstytucyjnych Demokratów (kadetów), która zdobyła 279 miejsc: na drugiej pozycji znalazła się Partia Pracy (tzw. trudowicy) z 97 mandatami. Ugrupowania nie związane z żadną partią uzyskały 105 miejsc. Mimo że zdaniem członków rodziny panującej wyniki nie były korzystne, to przecież październikowcom i innym prawicowym ugrupowaniom nie powiodło się najlepiej. Chociaż usytuowani na lewym krańcu bolszewicy zbojkotowali wybory, mienszew icy także znaleźli się na marginesie z zaledwie 18 mandatami. W kwietniu Rada Państwa i Duma Państwowa ukonstytuowały się na mocy wydanych ustaw zasadniczych imperium rosyjskiego. Po niecałych czterech miesiącach reżim rozwiązał Dumę, co skłoniło niektórych deputowanych do wyjazdu do Wybor-ga, gdzie pośpiesznie sformowano konkurencyjny parlament. Rząd był niezadowolony z żądań zniesienia restrykcji, które na Dumę nakładały- ustawy zasadnicze. Zwrócił się również o przyznanie kontroli nad budżetem państwa i reformami rolnymi, postulującymi między innymi nadanie ziemi ob-szarniczej chłopom. Car zaś był tak zdegustowany brakiem współpracy ze strony rządu, że 14 kwietnia 1906 r. zdymisjonował hrabiego Wittego i na jego miejsce wyznaczył Iwana L. Goremykina. Nexen